Salak mısın dedim?

Kime olacak kendime dedim, hemde ilk kez değil. Tabi ki böyle olacaktı, tabi ki istemeyerek yapıyordu bla bla bla…

Vay be çok başka hayaller çok başka hayatlar varmış. Ha ha bunu da ilk kez söylemiyorum. Hayat bizi ne çok tekrarlara sürüklüyor. Ne kadar ilginç şeyler oluyor. Apdal’a malum olma durumu vardır ya. Yılda 3 kez yürürsün o yolda ve görmemen gereken ne varsa çıkar karşına. Geçen yıl başka birisi yapmıştı bu yıl başka birisi. Aslında benzerlikleri yok değil. Merak ettiğim çok şey var, soracak yollar bulmalıyım. Esas sahip/sahibelere değil de genel soracağım bu soruları. Sanırım benim beyin fazlasıyla örümcek ağı dolmuş. Acilen bir beyin detoksu gerekli.

Vazgeçmelerim miydi beni salak yapan acaba? Ben doğruyu yaptım diyebiliyorum da “O” bakan gözlerde aynı doğruyu göremedim. Kimsenin sahibi yada öğretmeni değilim. Bana bu misyonu kim verdi? İş garantili kurs gibi hissettim sadece kendimi.

Zannetmelerim miydi beni salak yapan acaba? Kendimi başkasının gözünde ilk değerli sanışım değildi bu oysa ki, dolayısıyla ilk hüsranım da değil.

Kendimi anlaşılmaz kılmak mıydı beni salak yapan acaba? Aslında çokta yalın bir dille konuşuyorum. Çok güzel ifade ediyorum. Türkçe’m de fena değildir. Konuşmayı beceririm, bazen çok konuştuğum doğrudur.

Benim duygularım beni salak yapan, inanışlarım. İnanmak için insanoğlunu seçiyorum ya sürekli işte sana salaklığın daniskası. ilk-orta-lise eğitimlerimi hatta lisans, yüksek lisans, master, doktara bla bla yapmışım ama hala tekrar öğrenme arzusundayım. Neden? “Salağım” çünkü.

Teşekkürler.

Ferhangibirisi – 22 Mart 2017 – 19.15 – İzmir